Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018

Ναύπλιο αγαπημένο.....

Ναύπλιο αγαπημένο....

Θεωρώ για όλους εμάς που μένουμε κοντά στο Ναύπλιο ότι μπορεί να θεωρηθεί αγαπημένος κοντινός προορισμός..
Έχω πάει αμέτρητες φορές και θα πάω σίγουρα άλλες τόσες γιατί πολύ απλά δεν το βαριέμαι ποτέ...
Η αίσθηση που έχεις είναι πως βρίσκεσαι σε νησί...έχει θάλασσα,σοκάκια και πολύ κόσμο. Οποιαδήποτε εποχή και να πας έχει τη χάρη της και είμαι σίγουρη πως θα περάσεις πανέμορφα ότι κι αν κάνεις...Θα αφήσω παρακάτω φωτογραφίες χωρίς να πω πολλά λόγια για το τι έκανα εκείνη την ημέρα εκεί,γιατί πήγα απλά μία βόλτα. 
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.....
Ένα σκάκι σκέτο αριστούργημα

Σοκάκι....

Όταν βλέπω παλιά πόρτα απλά πηγαίνω και βγάζω φωτογραφία


Το Παλαμήδι από κάτω....
Αγαπημένη καφετέρια

Σοκάκι...

Σοκάκι ξανά...

Σκαλιά παντού...

Πολλά μαγαζιά για φαγητό,παγωτό και καφέ

Η πόλη από ψηλά

Μικρό κομμάτι από το Παλαμήδι

Κάπου στην πλατεία

Και πίσω από τα φραγκόσυκα εμφανίζεται το Μπούρτζι

Δεν θα βαρεθείς να περπατάς



The End

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

Πύλος 2018......

Σε αυτή τη ζωή υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει να χαλάνε χρήματα σε αυτοκίνητα, σε παππούτσια,σε τσάντες,σε αρώματα,σε γκατζετάκια κτλ κτλ
Εγώ έχω δύο μεγάλες αγάπες. Τα βιβλία και τα ταξίδια. Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που έχουν κουμπαρά και μαζεύουν σιγά σιγά χρήματα για να πάνε ένα ταξίδι ή και δύο το χρόνο.
Αυτό βλέπεις όταν φτάνεις στην Πύλο
Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που εκεί που κάθονται μπαίνουν στον υπολογιστή και χαζεύουν το Μαρόκο, την Ισλανδία, την Αμερική. Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που κοιτάζουν συνεχώς τιμές για αεροπορικά εισιτήρια για οπουδήποτε και κάνει όνειρα για να πάει κάποια στιγμή. Είμαι συνεχώς σε μια κατάσταση αναζήτησης προορισμού και νιώθω πραγματικά χάλια αν δεν σχεδιάζω κάτι-έστω και μέσα στο μυαλό μου-.
Ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι μου αρέσει περισσότερο.Η εύρεση του ταξιδιού; η γλυκειά αναμονή του, το ίδιο το ταξίδι;ή οι αναμνήσεις του; δεν έχω αποφασίσει ακόμη....ίσως τελικά και όλα αυτά μαζί!
Έτσι λοιπόν τον Σεπτέμβριο εγώ και ο φίλος μου ξεκινήσαμε για την Πύλο.
Η Πύλος είναι μια παραθαλάσσια κωμόπολη και βρίσκεται δυτικά του Νομού Μεσσηνίας. Η μέρα ήταν υπέροχη, φορτώσαμε βαλιτσούλες στο αμάξι και ξεκινήσαμε. Η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη και η διάθεση στα ύψη γιατί οι διακοπές μας είχαν μόλις ξεκινήσει.
Μετά από δυόμιση ώρες περίπου φτάσαμε στον προορισμό μας. Στο έμπα της πόλης αυτό που αντικρύσαμε και ήταν πολύ εντυπωσιακό ήταν οι  νησίδες Τσιχλί-μπαμπά και το χελωνήσι.
Φιλόξενος ο Δίας δεν μπορούμενα πούμε κάτι
Δεν ξέρω αλλά ένιωσα δέος μπροστά σε αυτά τα  βράχια που στέκονταν στη μέση της θάλασσας σαν ένα είδος ασπίδας αυτής της πόλης.Φαντάστηκα πως αν είχαν στόμα να μιλήσουν τι όμορφα πράγματα θα μας έλεγαν για μάχες και ιστορικά γεγονότα.
Προχωρήσαμε προς το ξενοδοχείο το οποίο λέγεται (12 Gods) και μείναμε στο δωμάτιο του Δία.
Η θέα από το δωμάτιο εξαιρετική και το ίδιο το δωμάτιο πολύ μίνιμαλ στη διακόσμησή του. Όμως επειδή πεινούσαμε πολύ πήραμε το δρόμο για φαγητό.
μία λέξη μόνο....μαγεία!
τι άλλο εκτός από μπύρα;
μελιτζάνες τουρσί στο φούρνο
Πήγαμε σε ένα μαγαζί στο κέντρο της πλατείας και φάγαμε υπέροχα πράγματα. Μετά περπατήσαμε  και αφού θεωρήσαμε ότι χωνέψαμε λίγο πήγαμε στην πισίνα του ξενοδοχείου για ηλιοθεραπεία και άραγμα.Γύρω από την πισίνα υπήρχαν τρεις ελιές φυτεμένες,μία γάτα νιαούριζε παραπονιάρικα και όσο καθόμουν εκεί μην κάνοντας τίποτα σκέφτηκα πως αυτές ήταν οι απόλυτες διακοπές...διακοπή απ όλα....
χταποδάκι ψητό..αχ βρε Ελλάδα
Μετά ανεβήκαμε στο δωμάτιο, βγάλαμε το χλώριο από πάνω μας και πήγαμε για παγωτό στην πλατεία. Δεν καθήσαμε πολύ γιατί ήμασταν κομμάτια και έτσι γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο.
ρεβύθια στο φούρνο
Βοικοκοιλιά
Την επόμενη μέρα ξυπνήσαμε πρωί και φάγαμε πρωινό στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου, που ήταν υπέροχα αλλά ο καιρός ήταν βροχερός. Νιώσαμε άτυχοι για λίγο,και λέω για λίγο γιατί ο καιρός μετά ήταν υπέροχος. Ξεκινήσαμε για τη γνωστή παραλία της Βοιδοκοιλιάς. Δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα. Στο ίντερνετ την βλέπουμε σε φωτογραφίες από ψηλά και είναι όντως εντυπωσιακή, αλλά από την ίδια την παραλία,δεν ήταν κάτι σούπερ! έτσι λοιπόν δεν είχα να κάνω τίποτα άλλο από το να βουτήξω. Νομίζω ότι εκείνη η βουτιά μου δημιούργησε πρόβλημα στην καρδιά. Ευτυχώς γλίτωσα την προς στιγμήν ανακοπή, αλλά ένα κουσούρι θα μου το έχει αφήσει. Ναι,ναι μπορεί να ακούγεται υπερβολικό αλλά τα νερά ήταν σαν παγάκια λιωμένα...μπρρρρρρ
Αφού κολύμπησα για λίγο-που φάνηκε αιώνας στο ρολόι της καρδιάς μου- βγήκα στέγνωσα και είπαμε να πάμε στην παραλία της Γιάλοβας.
κάστρο Μεθώνης
η γάτα μασκώτ του ξενοδοχείου
Εκεί ήταν όμορφα, υπήρχαν μαγαζιά με ξαπλώστρες,καφέ,χαλαρή μουσική και έτσι αράξαμε και χαλαρώσαμε πολύ. Τόσο πολύ που φάγαμε εκεί μεσημεριανό.Μετά από τόση χαλάρωση με τα χίλια ζόρια σηκωθήκαμε να φύγουμε. Εκεί που αναρωτιόμασταν τι να κάνουμε αποφασίσαμε να πάμε στην Μεθώνη. Και πήγαμε και ήταν όμορφα,γιατί εκεί είδαμε το κάστρο της. Αν είσαι fan του game of thrones σίγουρα θα σου αρέσει. Ένιωθες ότι θα πεταχτεί από κάπου ο Σνόου και η Καλήσσι. (Έχω φαντασία,τι να κάνουμε τώρα) αφού λοιπόν τριγυρίσαμε στο κάστρο και βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες γυρίσαμε στην πισίνα του ξενοδοχείου και στην παραπονιάρα γάτα που έμοιαζε σαν να μας περίμενε.
Κάτσαμε για λίγο γιατί νύχτωνε και πήραμε το δρομο για τη γνωστή πλατεία της Πύλου. Περπατήσαμε,χαζέψαμε και μετά καθήσαμε για φαγητό.Ωραίο φαγητό και γρήγορη εξυπηρέτηση.Αυτό θέλαμε γιατί όλη μέρα που ήμασταν στους δρόμους επιθυμούσαμε φαγητό και ύπνο.
δεν ήθελα να φύγω από κει
πρωινό στον παράδεισο
Την επόμενη μέρα που ήταν και η τελευταία των διακοπών μας σηκωθήκαμε πάλι για πρωινό,αποχαιρετήσαμε τους 12 θεούς και πήγαμε για τελευταία φορά στην πλατεία να αγοράσουμε αυτά τα χαζά που παίρνουμε σαν τουρίστες όταν πάμε κάπου μακριά από το σπίτι. Μαγνητάκια, μπιχλιμπίδια να δώσουμε σε φίλους και οικογένεια.
στενάκια στην Κορώνη
Κορώνη ξανά
Και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Περάσαμε από την Κορώνη, όπου και σταματήσαμε για ένα καφέ και αγοράσαμε κι άλλα πράγματα (αυτή τη φορά φαγώσιμα). Σύκα αποξηραμένα με αμυγδαλο στο κέντρο, μπαχαρικά για σαλάτες και ψητά καθώς επίσης και ελιά που ήταν γλυκό του κουταλιού.
Μετά από την Κορώνη με τους στενούς της δρόμους πήραμε το δρόμο για την Καλαμάτα,γιατί δεν θέλαμε να τελειώσουν ακόμη οι διακοπές μας, το καθυστερούσαμε όσο μπορούσαμε.
Φτάσαμε στην Καλαμάτα, στην οποία δεν είχα ξαναπάει και μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ. Μεγάλη πόλη,πολύς κόσμος,πολλά μαγαζια. Έτσι λοιπον πιάσαμε πάλι ξαπλώστρα και ήπιαμε τα μοχίτο μας, φάγαμε και τα <<πειραγμένα>> χάμπουργκερ μας και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Να αναφέρω ότι έπιασε βροχή όταν γυρίζαμε εκεί κάπου στην Τρίπολη.Μάλλον τα δάκρυά μου ήταν που γυρίζαμε πίσω στη δουλειά και την καθημερινότητα....αλλά κάνω την καρδιά μου πέτρα και περιμένω την επόμενη φορά που θα συλλέξω κι άλλες στιγμές για το βιβλίο της ζωής μου.....

Happy us!!!!!!
P.S 1 Μπορεί να σας φαίνονται λίγο υποτονικές αυτές οι διακοπές όμως το μόνο που ήθελα ήταν πραγματικά διακοπή από όλα.
P.S 2 Το να συνδέσω φωτογραφίες με στόρυ είναι λίγο δύσκολο για μένα ακόμη,δείξτε επιείκια...
 P.S 3 Εννοείται ότι σας προτείνω να πάτε σε όλα αυτά τα μέρη που ανέφερα. Ήταν πολύ όμορφα, οι τιμές κανονικές και οι άνθρωποι καλοσυνάτοι.
P.S 3 Stay tuned............